ভাৰতত কম বয়সতে টাইপ-২ ডায়েবেটিছত আক্ৰান্ত হোৱা লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পোৱাক লৈ উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছে চিকিৎসকসকলে। এসময়ত ৫০-৬০ বছৰ বয়সৰ লোকৰ মাজত অধিক দেখা পোৱা এই ৰোগ এতিয়া ২০ বছৰ বয়সৰ যুৱক-যুৱতীৰ লগতে ১০ৰ পৰা ১৯ বছৰ বয়সৰ কিশোৰ-কিশোৰীৰ মাজতো ধৰা পৰিছে। এই সন্দৰ্ভত উদ্বেগজনক তথ্য প্ৰকাশ কৰিছে দিল্লীৰ অল ইণ্ডিয়া ইনষ্টিটিউট অৱ মেডিকেল ছায়েন্সেছ (AIIMS)ৰ সঞ্চালক তথা বিশিষ্ট এণ্ড’ক্ৰাইন’লজিষ্ট ডাঃ নিখিল টণ্ডনে।
কিশোৰ-কিশোৰীৰ মাজতো বৃদ্ধি পাইছে ডায়েবেটিছ
ডাঃ টণ্ডনৰ মতে, টাইপ-২ ডায়েবেটিছ এতিয়া কেৱল বয়সস্থ লোকৰ স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা হৈ থকা নাই। কম বয়সতে এই ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ প্ৰৱণতা বৃদ্ধি পাইছে। আনকি ১০ৰ পৰা ১৯ বছৰ বয়সৰ কিশোৰ-কিশোৰীৰ মাজতো এই ৰোগৰ উপস্থিতি ধৰা পৰিছে।
ইণ্ডিয়ান কাউন্সিল অৱ মেডিকেল ৰিছাৰ্চ (ICMR)-ৰ এক সমীক্ষাৰ তথ্যইও এই পৰিৱৰ্তনৰ ইংগিত দিছে। ২৫ বছৰৰ পূৰ্বে ডায়েবেটিছত আক্ৰান্ত হোৱা লোকসকলক লৈ কৰা এই সমীক্ষাত গৱেষকসকলে প্ৰথমে অধিকাংশ ৰোগী টাইপ-১ ডায়েবেটিছত আক্ৰান্ত হ’ব বুলি ধাৰণা কৰিছিল। কিন্তু সমীক্ষাত অংশগ্ৰহণ কৰা লোকসকলৰ প্ৰায় ২৫ৰ পৰা ৩০ শতাংশই টাইপ-২ ডায়েবেটিছত আক্ৰান্ত হোৱা বুলি পোহৰলৈ আহে।
কম বয়সতে ডায়েবেটিছ হোৱাটো কিয় অধিক চিন্তনীয়?
চিকিৎসক ডাঃ টণ্ডনৰ মতে, কম বয়সতে হোৱা টাইপ-২ ডায়েবেটিছৰ কিছুমান বৈশিষ্ট্য বয়সস্থ লোকৰ ক্ষেত্ৰত দেখা পোৱা ডায়েবেটিছতকৈ পৃথক। কম বয়সতে এই ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱা বহু লোকৰ ক্ষেত্ৰত তুলনামূলকভাৱে সোনকালে ইনছুলিনৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে।
তেওঁৰ ব্যাখ্যা অনুসৰি, ৪০ বা ৫০ বছৰ বয়সত ডায়েবেটিছ ধৰা পৰা কিছুমান লোকে ১৫ৰ পৰা ২০ বছৰলৈকে ইনছুলিনৰ অবিহনে ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিব পাৰে। কিন্তু কম বয়সতে আক্ৰান্ত হোৱা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত এই সময়ছোৱা কম হ’ব পাৰে।
ইয়াৰ উপৰি চকুৰ ৰেটিনা আৰু বৃক্কৰ জটিলতাৰ আশংকাও থাকে। দীৰ্ঘদিন ধৰি তেজত শৰ্কৰাৰ মাত্ৰা নিয়ন্ত্ৰণত নাথাকিলে দৃষ্টিশক্তিৰ সমস্যা আৰু বৃক্কৰ ক্ষতিৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়।
সলনি হোৱা জীৱনশৈলী আৰু খাদ্যাভ্যাসেই অন্যতম কাৰণ
কম বয়সতে ডায়েবেটিছ বৃদ্ধি পোৱাৰ কাৰণ সন্দৰ্ভত ডাঃ টণ্ডনে কেৱল জিনগত পৰিৱৰ্তনক দায়ী কৰিব নোৱাৰি বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁৰ মতে, মানুহৰ জিন সময়ৰ লগে লগে সলনি হোৱা নাই; কিন্তু জীৱনশৈলী আৰু পৰিৱেশৰ যথেষ্ট পৰিৱৰ্তন ঘটিছে।
বৰ্তমান সময়ত বহু লোকৰ খাদ্যগ্ৰহণৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পাইছে যদিও স্বাস্থ্যসন্মত খাদ্যাভ্যাসৰ অভাৱ দেখা যায়। একে সময়তে শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম আৰু ব্যায়ামৰ প্ৰতি অনীহা, ওজন বৃদ্ধি আৰু অনিয়মীয়া জীৱনযাপনে ডায়েবেটিছৰ আশংকা বৃদ্ধি কৰিছে।
বিশেষকৈ অধিক কেলৰি আৰু পৰিশোধিত কাৰ্ব’হাইড্ৰেটযুক্ত খাদ্য গ্ৰহণ, দীঘলীয়া সময় বহি থকা আৰু শাৰীৰিক সক্ৰিয়তাৰ অভাৱৰ ফলত বিপাকীয় স্বাস্থ্যৰ ওপৰত নেতিবাচক প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে।
গৰ্ভাৱস্থাৰ ডায়েবেটিছেও ভৱিষ্যতে বিপদ বঢ়াব পাৰে
গৰ্ভাৱস্থাত হোৱা ডায়েবেটিছ, যাক Gestational Diabetes বুলি কোৱা হয়, সেই বিষয়েও সতৰ্ক কৰি দিছে চিকিৎসকগৰাকীয়ে। গৰ্ভাৱস্থাত কোনো মহিলাৰ তেজত শৰ্কৰাৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি পালে মাতৃৰ লগতে গৰ্ভস্থ শিশুৰ স্বাস্থ্যতো প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে।
এনে মহিলাৰ সন্তানৰ ভৱিষ্যতে টাইপ-২ ডায়েবেটিছত আক্ৰান্ত হোৱাৰ আশংকা বৃদ্ধি পাব পাৰে। আনহাতে, সন্তান জন্মৰ পিছতো মাতৃৰ ডায়েবেটিছৰ সমস্যা অব্যাহত থাকিব পাৰে। ডাঃ টণ্ডনৰ মতে, গৰ্ভাৱস্থাত ডায়েবেটিছ হোৱা কিছুমান মহিলাৰ সন্তান জন্মৰ প্ৰায় ডেৰ বছৰৰ পৰা দুবছৰৰ ভিতৰত টাইপ-২ ডায়েবেটিছ ধৰা পৰিব পাৰে।
কেনেকৈ সতৰ্ক হ’ব?
ডায়েবেটিছৰ আশংকা হ্ৰাস কৰিবলৈ দৈনন্দিন জীৱনত কিছুমান স্বাস্থ্যসন্মত অভ্যাস গঢ়ি তোলাটো অতি প্ৰয়োজনীয়।
- সুষম আৰু পুষ্টিকৰ খাদ্য গ্ৰহণ কৰা।
- অতিৰিক্ত চেনি আৰু পৰিশোধিত কাৰ্ব’হাইড্ৰেটযুক্ত খাদ্য সীমিত কৰা।
- নিয়মিত খোজ কঢ়া আৰু শাৰীৰিক ব্যায়াম কৰা।
- শৰীৰৰ ওজন স্বাস্থ্যসন্মত সীমাত ৰখাৰ চেষ্টা কৰা।
- পৰ্যাপ্ত টোপনি আৰু নিয়মীয়া জীৱনশৈলী বজাই ৰখা।
- পৰিয়ালত ডায়েবেটিছৰ ইতিহাস থাকিলে বা আন বিপদজনক কাৰক থাকিলে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি তেজৰ শৰ্কৰা পৰীক্ষা কৰা।
উল্লেখ্য যে, ডায়েবেটিছৰ আৰম্ভণিতে সদায় স্পষ্ট লক্ষণ দেখা নাযাবও পাৰে। সেয়েহে কেৱল বয়সৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰি বিপদজনক কাৰক থকা লোকসকলে সময়মতে স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ। অৱশ্যে, কেৱল এই প্ৰতিবেদনৰ ভিত্তিত কোনো ৰোগ নিৰ্ণয় বা চিকিৎসা আৰম্ভ কৰা উচিত নহয়।
