২০২২ বৰ্ষৰ সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা ঘোষণা। ফৰাচী সাহিত্যিক আনি আৰন’লৈ ২০২২ বৰ্ষৰ সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা আগবঢ়োৱা হৈছে। ১৯৪০ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা ফৰাচী লেখিকা আনি আৰন’ই নৰ্মাণ্ডীৰ সৰু চহৰ ইভেটটত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, য’ত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ গেলামালৰ দোকান আৰু কেফে চেণ্টাৰ আছিল। সাহিত্যিকগৰাকীৰ দৰিদ্ৰ পৰিৱেশত ডাঙৰ হৈছিল যদিও মনেৰে অভিলাষী আছিল।
কিশোৰকালত পিতৃ-মাতৃয়ে সৰ্বহাৰা অস্তিত্বৰ পৰা বুৰ্জোৱা জীৱনলৈ নিজকে টানি আনিছিল। য’ত জীৱনৰ ধুমুহাই চুই যোৱা মাটিৰ মজিয়াৰ স্মৃতিবোৰ কেতিয়াও নোহোৱা হৈ নাযায় কিন্তু য’ত ৰাজনীতিৰ কথা খুব কমেইহে ঘৰত চৰ্চা কৰা হৈছিল। লিংগ, ভাষা আৰু শ্ৰেণীৰ সম্পৰ্কে প্ৰবল বৈষম্যৰ দ্বাৰা চিহ্নিত এক জীৱনক ধাৰাবাহিকভাৱে আৰু বিভিন্ন কোণৰ পৰা নিজৰ লেখাত সম্পৰীক্ষা কৰিছে। এনি এৰ্নক্সৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ পথ আছিল যথেষ্ট দীঘলীয়া আৰু কষ্টকৰ। গ্ৰাম্য পটভূমিৰ সৈতে জড়িত তেখেতৰ স্মৃতিগ্ৰন্থখন আৰম্ভণিতে সংকীৰ্ণ অৰ্থত কল্পকাহিনীৰ বাহিৰলৈ সাহিত্যৰ সীমা বহল কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা প্ৰকল্প হিচাপে এক অৰ্থত আবিৰ্ভাৱ হৈছিল। সাহিত্য কৰ্মসমূহ ক্লাছিক, স্বকীয় শৈলীৰ হোৱা সত্ত্বেও ঘোষণা কৰিছিল যে নিজৰ কল্পকাহিনীৰ লেখিকাতকৈ এগৰাকী “নিজৰ নৃতাত্ত্বিক”ৰূপে।
প্ৰায়ে মাৰ্চেল প্ৰুষ্টৰ এ লা ৰিচাৰ্ছ দু টেম্পছ পাৰ্ডুৰ কথা কয়, কিন্তু সমানেই আলোকিত বা চৰ্চিত কথাটো হ’ল যে পিয়েৰ ব’ৰ্ডিউৰ দৰে সমাজবিজ্ঞানীৰ দ্বাৰা গভীৰভাৱে আপ্লুত হৈছিল সাহিত্যিকগৰাকী। কল্পকাহিনীৰ ওৰণিখন ফালি পেলোৱাৰ উচ্চাকাংক্ষাই আনি আৰন’ক অতীতৰ পদ্ধতিগত পুনৰ্গঠনৰ দিশত আগুৱাই লৈ গৈছে। অৱশ্যে বিশুদ্ধ বাহ্যিক পৰিঘটনা পঞ্জীয়ন কৰি ডায়েৰীৰ ৰূপত ‘কেঁচা’ ধৰণৰ গদ্য লিখিবলৈও চেষ্টা কৰিছে। এই কথা জাৰ্নেল ডু দেহৰ্ছ (১৯৯৩; এক্সটেৰিয়াৰ্ছ, ১৯৯৬) বা লা ভি এক্সটেৰিউৰ ১৯৯৩–১৯৯৯ (২০০০; থিংছ ছিন, ২০১০) আদি গ্ৰন্থত দেখিবলৈ পোৱা যায়। আনি আৰন’ই লেখাৰ মুক্ত চিন্তাৰ স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশত বিশ্বাস কৰে। সাহিত্যিকৰ কাম আপোচবিহীন আৰু সাধাৰণ ভাষাত লিখা, পৰিষ্কাৰকৈ খুঁচৰি চোৱা। আৰু যেতিয়া তীক্ষ্ণতাৰে মানুহৰ অভিজ্ঞতাৰ যন্ত্ৰণা প্ৰকাশ কৰে, লাজ-অপমান, ঈৰ্ষা বা আপুনি কোন তাৰ মৌলকতা বৰ্ণনা কৰে, তেতিয়াই মানুহৰ মনত চিৰদিন ৰৈ যায় অমৰ সৃষ্টিসমূহ।
