পাকিস্তানৰ অৰ্থনীতি বৰ্তমান সংকটৰ মুখামুখি। কোটি কোটি টকাৰ বিদেশী ঋণ, মুদ্ৰাস্ফীতি, আৰু সীমিত সম্পদৰ মাজত ভাৰতৰ সৈতে যুদ্ধৰ কথা ভাবিলেও ই অৰ্থনৈতিক আত্মহত্যাৰ সমতুল্য। ভাৰতৰ শক্তিশালী অৰ্থনীতি আৰু সামৰিক ক্ষমতাৰ তুলনাত পাকিস্তানৰ অৱস্থা যথেষ্ট দুৰ্বল।
পাকিস্তানৰ বিদেশী ঋণ ২০২৫ চনৰ হিচাপত প্ৰায় ১৩০ বিলিয়ন ডলাৰৰ ওচৰত। এই ঋণৰ বোজা চীন, আই এম এফ, আৰু অন্যান্য আন্তৰ্জাতিক ঋণদাতাৰ পৰা লোৱা। দেশৰ জিডিপিৰ তুলনাত ঋণৰ পৰিমাণ অত্যন্ত বেছি, আৰু ঋণ পৰিশোধৰ বাবে বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ মজুত যথেষ্ট কম। এনে পৰিস্থিতিত যুদ্ধৰ খৰচ বহন কৰাটো অসম্ভৱ। এক সাধাৰণ যুদ্ধৰ বাবে প্ৰতিদিনে কোটি কোটি টকাৰ প্ৰয়োজন, যিটো পাকিস্তানৰ বাজেটত নাই।
ভাৰতৰ অৰ্থনীতি বিশ্বৰ পঞ্চম স্থানত আছে, আৰু ইয়াৰ সামৰিক বাজেট পাকিস্তানৰ তুলনাত কেইবাগুণ বেছি। ২০২৪-২৫ বৰ্ষৰ হিচাপত ভাৰতৰ প্ৰতিৰক্ষা বাজেট প্ৰায় ৮৩ বিলিয়ন ডলাৰ, আনহাতে পাকিস্তানৰ মাত্ৰ ৭-৮ বিলিয়ন ডলাৰ। ভাৰতৰ স্বনিৰ্ভৰশীল অস্ত্ৰ উৎপাদন আৰু আন্তৰ্জাতিক সহযোগিতাই ইয়াক সামৰিকভাৱে শক্তিশালী কৰিছে। পাকিস্তানৰ বেছিভাগ অস্ত্ৰ আমদানি নিৰ্ভৰ, যাৰ খৰচ অত্যন্ত বেছি।
যুদ্ধৰ পৰিণতি কেৱল সামৰিক খৰচৰ মধ্যে সীমাবদ্ধ নহয়। বাণিজ্য বন্ধ, বিদেশী বিনিয়োগ হ্ৰাস, আৰু অৰ্থনৈতিক নিষেধাজ্ঞাই পাকিস্তানৰ অৰ্থনীতিক ধ্বংস কৰিব পাৰে। ১৯৭১ চনৰ যুদ্ধৰ পিছত পাকিস্তানে পূৰ্ব পাকিস্তান হেৰুৱাইছিল আৰু অৰ্থনৈতিকভাৱে দুৰ্বল হৈ পৰিছিল। বৰ্তমানৰ অৰ্থনৈতিক সংকটত এনে পৰিস্থিতিৰ পুনৰাবৃত্তি অধিক বিধ্বংসী হ’ব।
আন্তৰ্জাতিক সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰতো পাকিস্তানৰ অৱস্থা অনুকূল নহয়। ভাৰতৰ আমেৰিকা, ৰাছিয়া, আৰু অন্যান্য শক্তিশালী দেশৰ সৈতে সুসম্পৰ্ক আছে। পাকিস্তানৰ মিত্ৰ চীনৰ সহায় সীমিত হ’ব পাৰে, কিয়নো চীনে নিজৰ অৰ্থনৈতিক স্বাৰ্থক প্ৰাধান্য দিয়ে। ইয়াৰ উপৰি, যুদ্ধৰ ফলত পাকিস্তানৰ অভ্যন্তৰীণ অস্থিৰতা, যেনে সন্ত্ৰাসবাদ আৰু বিচ্ছিন্নতাবাদ, বৃদ্ধি পাব পাৰে।
এই সকলো কাৰণত ভাৰতৰ সৈতে যুদ্ধ পাকিস্তানৰ বাবে অৰ্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক দিশৰ পৰা বিপৰ্যয়কৰ হ’ব। শান্তি আৰু কূটনীতিৰ পথ অৱলম্বন কৰাটোৱে পাকিস্তানৰ বাবে অধিক যুক্তিসংগত।
