আহমেদাবাদৰ চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেল আন্তৰ্জাতিক বিমানবন্দৰৰ সমীপৰ মেঘানিনগৰত এয়াৰ ইণ্ডিয়াৰ এআই১৭১ নম্বৰৰ বোৱিং ৭৮৭-৮ ড্ৰিমলাইনাৰ বিমান দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈছিল। এই ভয়াৱহ দুৰ্ঘটনাই ২৪২জন যাত্ৰী আৰু ক্ৰু সদস্যৰ জীৱন কাঢ়ি নিয়াৰ আশংকা কৰা হৈছে। কিন্তু এই বিপৰ্যয়ৰ মাজতো এগৰাকী যাত্ৰী, ভূমি চৌহানে অলৌকিকভাৱে জীৱন ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁৰ এই ৰক্ষা পোৱাৰ কাহিনীয়ে সকলোৰে মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিছে।
ভূমি চৌহান নামৰ এইগৰাকী মহিলা যাত্ৰীয়ে লণ্ডনলৈ যোৱাৰ বাবে এই বিমানত যাত্ৰা কৰাৰ কথা আছিল। কিন্তু ভাগ্যৰ পৰিক্ৰমাত তেওঁ দহ মিনিটৰ বিলম্বৰ বাবে বিমানখনত উঠিব নোৱাৰিলে। ৰাস্তাত অত্যধিক যান-জঁটৰ বাবে তেওঁ বিমানবন্দৰত সময়মতে উপস্থিত হ’ব পৰা নাছিল। এই দহ মিনিটৰ বিলম্বই তেওঁৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিলে। ৰিপাব্লিকৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত ভূমিয়ে তেওঁৰ এই অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে মনৰ আৱেগ প্ৰকাশ কৰি কয়, “মাত্ৰ এই দহ মিনিটৰ বাবেই মই বিমানখনত উঠিব পৰা নাছিলো। এইটো কেনেকৈ বুজাম, মই নিজেই নাজানো।”
দুৰ্ঘটনাৰ খবৰ শুনি ভূমিৰ মানসিক অৱস্থা বিধ্বস্ত হৈ পৰিছিল। তেওঁ কম্পমান কণ্ঠৰে কয়, “এই ক্ষতিৰ খবৰ শুনি মই সম্পূৰ্ণৰূপে ভাগি পৰিছো। মোৰ শৰীৰ কঁপি আছে। মই কথা ক’বলৈও সক্ষম হোৱা নাই।” তেওঁ আৰু কয়, “মোৰ মন এতিয়া সম্পূৰ্ণৰূপে খালী হৈ পৰিছে, যি ঘটিল তাৰ কথা ভাবি।” এই দুৰ্ঘটনাৰ ফলত বিমানত থকা ২৪২ জনৰ জীৱনৰ প্ৰতি তেওঁ গভীৰ শোক প্ৰকাশ কৰিছে।
দুৰ্ঘটনাৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰি ভূমিয়ে তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ বিষয়ে কয়, “মই নিজকে ভাগ্যৱান বুলি ভাবোঁ। ঐশ্বৰিক হস্তক্ষেপৰ বাবেই মই এই বিপৰ্যয়ৰ পৰা ৰক্ষা পাইছো।” তেওঁ কৃতজ্ঞতাৰে কয়, “মই ঈশ্বৰৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞ। মোৰ গণপতি বাপ্পাই মোক ৰক্ষা কৰিলে।” এই কথাৰ জৰিয়তে তেওঁৰ বিশ্বাস আৰু ধৰ্মীয় আস্থাৰ গভীৰতা প্ৰকাশ পাইছে।
ভূমিয়ে জনোৱা মতে, তেওঁৰ স্বামী লণ্ডনত থাকে আৰু তেওঁ দুই বছৰৰ পিছত ভাৰতলৈ ছুটীত আহিছিল। তেওঁ এই বিমানত অকলেই লণ্ডনলৈ উভতি যোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। বিমানখন সময়মতে ৰাওনা হৈছিল, কিন্তু তেওঁ যান-জঁটৰ বাবে সময়মতে বিমানবন্দৰত উপস্থিত হ’ব পৰা নাছিল। ফলত তেওঁ ঘৰলৈ উভতি যাবলৈ বাধ্য হৈছিল। এই সামান্য বিলম্বই তেওঁৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিলে।
ভূমি চৌহানৰ এই অলৌকিক ৰক্ষাৰ কাহিনীয়ে জীৱনৰ অনিশ্চয়তা আৰু ভাগ্যৰ খেলৰ কথা মনত পেলাই দিয়ে। তেওঁৰ জীৱন ৰক্ষা পোৱাৰ আনন্দৰ মাজতো দুৰ্ঘটনাত প্ৰাণ হেৰুওৱা সকলৰ প্ৰতি তেওঁৰ গভীৰ শোক প্ৰকাশ পাইছে। এই ঘটনাই আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে জীৱনৰ প্ৰতিটো মুহূৰ্তই অমূল্য, আৰু কেতিয়াবা সৰু সৰু কাৰণেও জীৱনৰ দিশ সলনি কৰিব পাৰে। এই দুৰ্ঘটনাৰ তদন্তৰ পৰা প্ৰকৃত কাৰণ উদ্ঘাটন হ’ব বুলি আশা কৰা হৈছে, যাতে ভৱিষ্যতে এনে বিপৰ্যয়ৰ পুনৰাবৃত্তি ৰোধ কৰিব পৰা যায়।
