পাছপ’ৰ্ট নাগৰিকত্বৰ নথি নহয়, ই কেৱল ভ্ৰমণৰ বাবেহে: বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়
ভাৰতীয় বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়ে (MEA) স্পষ্ট কৰি দিছে যে ভাৰতীয় পাছপ’ৰ্ট হ’ল ১৯৬৭ চনৰ পাছপ’ৰ্ট আইন (Passports Act, 1967)ৰ অধীনত ভাৰতীয় নাগৰিকসকলৰ বিদেশ ভ্ৰমণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ জাৰী কৰা এক চৰকাৰী ভ্ৰমণ নথি (travel document) হে, ই নাগৰিকত্বৰ প্ৰমাণপত্ৰ (citizenship document) নহয়।
এই প্ৰতিবেদনখনৰ মূল তথ্যসমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল:
- মাত্ৰ ৮% ভাৰতীয়ৰ ওচৰতহে পাছপ’ৰ্ট আছে: মন্ত্ৰালয়ৰ মুখপাত্ৰ ৰণধীৰ জয়ছোৱালে (Randhir Jaiswal) এখন নিয়মীয়া সংবাদ মেলত সদৰী কৰে যে বৰ্তমান ভাৰতৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ৮ শতাংশতকৈও কম লোকৰ হাততহে ভাৰতীয় পাছপ’ৰ্ট আছে। অৰ্থাৎ, দেশৰ এটা অতি সৰু অংশইহে বৰ্তমান এই নথিটো ধাৰণ কৰে।
- বিতৰ্কৰ কাৰণ: শেহতীয়াকৈ দেশৰ কেইবাখনো ৰাজ্যত ভোটাৰ তালিকাৰ বিশেষ নিবিড় সংশোধন (Special Intensive Revision) প্ৰক্ৰিয়া চলি আছে। এই সময়ছোৱাতে পাছপ’ৰ্টক নাগৰিকত্বৰ প্ৰমাণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি নে নোৱাৰি তাক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছিল। ইয়াৰ পিছতে যোৱা ২৪ জুনৰ ‘পাছপ’ৰ্ট সেৱা দিৱস’ৰ দিনা মন্ত্ৰালয়ৰ জ্যেষ্ঠ বিষয়াসকলে স্পষ্ট কৰে যে পাছপ’ৰ্ট কেৱল বিদেশী ভূখণ্ড আৰু বন্দৰসমূহৰ জৰিয়তে ভাৰতীয় নাগৰিকসকলক ভ্ৰমণ কৰাৰ সুবিধা দিবলৈহে প্ৰদান কৰা হয়।
- কাঢ়া পৰীক্ষণৰ পিছতহে পাছপ’ৰ্ট দিয়া হয়: মুখপাত্ৰ জয়ছোৱালে কয় যে প্ৰতিখন পাছপ’ৰ্ট ১৯৬৭ চনৰ পাছপ’ৰ্ট আইন আৰু ১৯৮০ চনৰ পাছপ’ৰ্ট নিয়ম অনুসৰি, সকলো ধৰণৰ বাধ্যতামূলক ভেৰিফিকেচন (Verification) বা চৰকাৰী তদন্ত সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছতহে এজন যোগ্য ব্যক্তিক প্ৰদান কৰা হয়।
