জৈৱিক পদ্ধতিৰে চাবোন, কেঁচুসাৰ, প্ৰাকৃতিক কীটনাশক আৰু বিভিন্ন খাদ্যসামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰি স্বাৱলম্বিতাৰ বাটত আগবাঢ়িছে পাঁচগৰাকী মহিলা
ৰাসায়নিক সাৰ আৰু কীটনাশকৰ অত্যধিক ব্যৱহাৰে কৃষি আৰু পৰিৱেশৰ ওপৰত ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পোৱা প্ৰভাৱৰ মাজতে জৈৱিক পদ্ধতিক আঁকোৱালি লৈ এক প্ৰশংসনীয় পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে অসমৰ পাঁচগৰাকী উদ্যমী মহিলাই।
চিচিবৰগাঁও সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত শ্ৰী পাণি গাঁও পঞ্চায়তৰ ৰম্যপুৰ দেউৰী গাঁৱৰ এই পাঁচগৰাকী মহিলাই প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি স্থানীয়ভাৱে উপলব্ধ প্ৰাকৃতিক উপাদান ব্যৱহাৰ কৰি বিভিন্ন সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰি আহিছে। তেওঁলোক পি জি চেষ্টা আত্মসহায়ক গোটৰ সদস্য।
হালধি, মহানিম আৰু এলভেৰাৰ দৰে প্ৰাকৃতিক উপাদান ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁলোকে জৈৱিক পদ্ধতিৰে চাবোন প্ৰস্তুত কৰিছে। কেৱল সেয়াই নহয়, কৃষিক্ষেত্ৰত ৰাসায়নিক কীটনাশকৰ বিকল্প হিচাপে শাক-পাচলিত ক্ষতি কৰা কীট-পতংগ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে প্ৰাকৃতিকভাৱে প্ৰস্তুত কৰিছে কীটনাশকজাতীয় ঔষধ।
ইয়াৰ সমান্তৰালভাৱে কৃষিজাত আৱৰ্জনা আৰু জৈৱিক উপাদান ব্যৱহাৰ কৰি কেঁচুসাৰ প্ৰস্তুতৰ কামতো জড়িত হৈ পৰিছে মহিলাকেইগৰাকী। ইয়াৰ ফলত একেদৰে মাটিৰ উৰ্বৰতা অক্ষুণ্ণ ৰখাৰ লগতে কৃষকৰ বাবে ৰাসায়নিক সাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা হ্ৰাস কৰাৰ সম্ভাৱনা সৃষ্টি হৈছে।
স্থানীয় সম্পদৰ পৰা মূল্য সংযোজিত সামগ্ৰী
কৃষিৰ লগতে খাদ্য প্ৰস্তুতকৰণতো নিজৰ সৃষ্টিশীলতা প্ৰয়োগ কৰিছে এইসকল মহিলাই। জৈৱিক পদ্ধতিৰে বাঁহ গছৰ আচাৰ, সৰিয়হৰ আচাৰ, ভোট জলকীয়াৰ আচাৰ আদি বিভিন্ন খাদ্যসামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰিছে তেওঁলোকে।
স্থানীয়ভাৱে উপলব্ধ সম্পদক মূল্য সংযোজন কৰি বজাৰযোগ্য সামগ্ৰীলৈ ৰূপান্তৰ কৰাৰ এই প্ৰচেষ্টাই গ্ৰাম্য অৰ্থনীতি শক্তিশালী কৰাৰ লগতে মহিলাসকলৰ স্ব-নিয়োজনৰ নতুন সুযোগ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
অসমৰ বাবে জৈৱিক কৃষিৰ সম্ভাৱনা
অসমত জৈৱিক কৃষিৰ সম্ভাৱনা যথেষ্ট বুলি কৃষি ক্ষেত্ৰৰ সৈতে জড়িত বিভিন্ন মহলে দীৰ্ঘদিন ধৰি মত প্ৰকাশ কৰি আহিছে। ৰাজ্যখনৰ বহু কৃষিভূমিত ঐতিহাসিকভাৱে ৰাসায়নিক সাৰ আৰু কীটনাশকৰ ব্যৱহাৰ তুলনামূলকভাৱে কম হোৱা বাবে জৈৱিক কৃষিলৈ ৰূপান্তৰৰ এক স্বাভাৱিক ভিত্তি ইতিমধ্যে আছে।
বিশেষকৈ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত জৈৱিক কৃষিজাত সামগ্ৰীৰ উৎপাদন, প্ৰক্ৰিয়াকৰণ আৰু বজাৰ সংযোগৰ যথেষ্ট সম্ভাৱনা আছে। এই সম্ভাৱনাক ব্যৱহাৰ কৰি কৃষকক উৎপাদনৰ পৰা বজাৰলৈ এক সম্পূৰ্ণ মূল্য শৃংখলৰ সৈতে সংযুক্ত কৰাৰ লক্ষ্যৰে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে Mission Organic Value Chain Development (MOVCD) ৰূপায়ণ কৰিছে।
এই আঁচনিৰ মূল লক্ষ্য হৈছে প্ৰমাণিত জৈৱিক কৃষিজাত সামগ্ৰীৰ উৎপাদন বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে কৃষকৰ পৰা গ্ৰাহকলৈ সম্পূৰ্ণ মূল্য শৃংখলা গঢ়ি তোলা। ইয়াৰ ভিতৰত উন্নত কৃষি উপকৰণ আৰু বীজ, জৈৱিক প্ৰমাণীকৰণ, সংগ্ৰহ, একত্ৰীকৰণ, প্ৰক্ৰিয়াকৰণ, বিপণন আৰু ব্ৰেণ্ড নিৰ্মাণৰ দৰে দিশ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
আঁচনিখনৰ জৰিয়তে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰায় ৩০,০০০–৫০,০০০ কৃষকক সবলীকৰণ কৰাৰ লগতে প্ৰায় ১০০টা Farmer Producer Organisation (FPO) গঠনৰ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে।
ৰাসায়নিক নিৰ্ভৰশীলতাৰ পৰা বহনক্ষম কৃষিলৈ
এনে চৰকাৰী পদক্ষেপৰ সমান্তৰালভাৱে ৰম্যপুৰ দেউৰীৰ পাঁচগৰাকী মহিলাৰ দৰে স্থানীয় উদ্যোগে দেখুৱাইছে যে জৈৱিক কৃষি কেৱল কৃষি পদ্ধতিৰ পৰিৱৰ্তন নহয়; ই গ্ৰাম্য অৰ্থনীতি, মহিলা সবলীকৰণ আৰু স্থানীয় সম্পদৰ মূল্য সংযোজনৰ এক সম্ভাৱনাপূৰ্ণ পথো হ’ব পাৰে।
ৰাসায়নিক সাৰ-কীটনাশকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতাৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ ব্যৱহাৰ, স্থানীয়ভাৱে উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ মূল্য সংযোজন আৰু আত্মসহায়ক গোটৰ জৰিয়তে ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ গঢ়ি তোলাৰ এই প্ৰচেষ্টা ভৱিষ্যতে অসমৰ জৈৱিক কৃষি অৰ্থনীতিৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈ উঠাৰ সম্ভাৱনা আছে।
ৰম্যপুৰ দেউৰীৰ এই পাঁচগৰাকী মহিলাৰ পদক্ষেপ সেয়েহে কেৱল এক আত্মসহায়ক গোটৰ উদ্যোগ নহয়—ৰাসায়নিক নিৰ্ভৰশীল কৃষিৰ বিকল্প হিচাপে প্ৰকৃতিৰ সৈতে সহাৱস্থান কৰা বহনক্ষম কৃষিৰ দিশে গ্ৰাম্য অসমৰ এক সৰু কিন্তু তাৎপৰ্যপূৰ্ণ খোজ।
