পঞ্জাৱৰ ভাৰত-পাকিস্তান সীমান্তৰ ওচৰৰ তাৰা ৱালি গাঁৱৰ ধূলিময় আৰু গৰমত জাহ যোৱা পথাৰত, শ শ গাঁৱৰ লোকে দেশৰ সাম্প্ৰতিক সময়ৰ অন্যতম বৃহৎ সামৰিক অভিযান—অপাৰেচন সিন্দূৰ—নিজৰ চকুৰে প্ৰত্যক্ষ কৰিলে। সৈনিকসকলে গাঁৱৰ মুকলি পথাৰত শাৰী পাতি মাটিত নতুন ৰেখা অংকন কৰি অভিযানৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাইছিল।
এই উত্তেজনাপূৰ্ণ পৰিস্থিতিৰ কেন্দ্ৰত আছিল এজন ১০ বছৰীয়া সৰু বালক, নাম শ্ৰৱণ সিং। তেওঁৰ কোনো ইউনিফৰ্ম নাছিল, কোনো অস্ত্ৰ নাছিল, কিন্তু তেওঁৰ সাহস আছিল অপৰিমেয়। ফিৰোজপুৰ জিলাৰ এই গাঁৱৰ এই বালকজনে সৈনিক হোৱাৰ সপোন দেখে। সীমান্তত যুদ্ধৰ দৰে পৰিস্থিতি আৰু কম বয়সৰ সত্ত্বেও তেওঁৰ কোনো ভয় নাছিল।
স্থানীয় কৃষক ছোনা সিঙৰ পুত্ৰ শ্ৰৱণ সিঙে কেৱল দূৰৰ পৰা পৰ্যবেক্ষণ কৰি থকা নাছিল। তেওঁ সাহস কৰি আগবাঢ়িল। কেৱল নিষ্ঠা আৰু দুটা সৰু হাতৰ সহায়ত তেওঁ নিজৰ পৰিয়ালৰ কৃষিভূমিত শিবিৰ পাতি থকা জোৱানসকলৰ বাবে পানী, গাখীৰ, লাচী আৰু আনকি বৰফ আনি দিছিল। যেতিয়া বহুতৰে মনত ভয়ৰ ছায়া পৰিছিল, শ্ৰৱণ সিং প্ৰতিদিনে সৈনিকসকলৰ ওচৰলৈ দৌৰি গৈছিল, তেওঁলোকক এই কথা সোঁৱৰাই দি যে তেওঁলোক কেতিয়াও অকলশৰীয়া নহয়।
“মই ভয় খোৱা নাছিলো। মই ডাঙৰ হৈ সৈনিক হ’ব বিচাৰো। মই জোৱানসকলৰ বাবে পানী, লাচী আৰু বৰফ আনিছিলো। তেওঁলোকে মোক বহুত মৰম কৰিছিল,” শ্ৰৱণ সিঙে কয়। তেওঁৰ এই প্ৰচেষ্টা অলক্ষিত হৈ থকা নাছিল। ভাৰতীয় সেনাই এই সৰু বালকৰ সৰল তথাপি গভীৰ সেৱাত প্ৰভাৱিত হৈ তেওঁক সন্মানিত কৰিছিল।
৭ম ইনফেণ্ট্ৰি ডিভিজনৰ জেনেৰেল অফিচাৰ কমাণ্ডিং মেজৰ জেনেৰেল ৰঞ্জিত সিং মানৰালে এটা অনুষ্ঠানত শ্ৰৱণ সিঙক সন্মানিত কৰে, য’ত বালকজনক এটা স্মৃতিচিহ্ন, বিশেষ আহাৰ আৰু তেওঁৰ প্ৰিয় খাদ্য—আইচক্ৰীম—উপহাৰ দিয়া হৈছিল।
“তেওঁলোকে মোক খাদ্য আৰু আইচক্ৰীম দিছিল। মই বহুত সুখী। মই সৈনিক হৈ দেশৰ সেৱা কৰিব বিচাৰো,” উৎফুল্লিত শ্ৰৱণ সিঙে কয়।
নিজৰ পুত্ৰৰ সৈনিকসকলৰ সৈতে স্থাপন হোৱা সম্পৰ্কৰ বিষয়টোৰ বাবে গৌৰৱ অনুভৱ হৈছিল ছোনা সিঙৰ।
“সেনাই আমাৰ পথাৰত শিবিৰ পাতিছিল। প্ৰথম দিনৰ পৰাই শ্ৰৱণে তেওঁলোকক সহায় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল—গাখীৰ, পানী, লাচী আৰু বৰফ আনিছিল। তেওঁ এদিনো বাদ নিদিলে। আমি তেওঁৰ কাষত থিয় দিছিলো। তেওঁ তেওঁলোকৰ কাষত থিয় দিছিল,” ছোনা সিঙে কয়।
অপাৰেচন সিন্দূৰৰ ইতিহাসত সৈন্যৰ গতিবিধি, কৌশল স্মৰণ কৰা হ’ব। কিন্তু এই কাহিনীৰ এটা নিস্তব্ধ কোণত শ্ৰৱণ সিঙৰ নাম গোটেই দেশত গুঞ্জৰিত হ’ব।
